● ما باید مسایل جنسی را از چه کسانی یاد بگیریم؟ از پدر و مادرمان؟ دوستانمان؟ مگر آنها چقدر در این زمینه تخصص دارند؟ مگر آنها اطلاعاتشان را در این زمینه از چه کسانی گرفتهاند؟ آیا از کسانی به جز پدر و مادرشان و یا دوستانشان؟ نه! من واقعا تاسف میخورم که ما متخصصان داریم در این مملکت زندگی میکنیم، آنوقت بسیاری از هموطنانمان نمیدانند که این خصوصیترین و مهمترین اطلاعات زندگی مادیشان را باید از کجا و چطور به دست بیاورند؟ تاسف میخورم که بسیاری از هموطنانمان نمیدانند رفتار جنسی بهنجار یعنی چه؟ و افتخار میکنم که آموزگار مسایل جنسی ام. یادم هست که سال ۱۳۶۲ در خصوص آموزشهای اولیه مسایل جنسی در مسجد سخنرانی کردم. آن روز، بعضیها در اوایل صحبتم خیلی خشمگین به من نگاه میکردند، اما در اواخر جلسه احساس کردم که همه نگاهها صمیمیتر و همراهتر شده و حتی در انتهای جلسه از من تشکر کردند و تشویقم کردند که این کار را ادامه بدهم.حقیقت این است که حتی از نظر مذهبی هم ما مکلفیم که تمام تعالیم جنسی را قبل از ازدواج یاد بگیریم. ارسال یادداشت (0یادداشت)
یکی از مهمترین عواملی که در تحکیم روابط زناشویی و بهبود آن نقش بسزایی دارد حفظ وفاداری و پاکدامنی زن و مرد میباشد . وفاداری دارای دو جنبه عاطفی، عشقی و جسمی ، جنسی میباشد. دیده شده افرادی از نظر جنسی هرگز خیانت نکرده اند ولی از نظر عاطفی و روحی وفادار نبوده اند و هر چند در کنار همسر خود بوده اند ولی فکر و روح و قلبشان در جای دیگری اسیر بوده است. که این نیز خیانت و بی وفایی محسوب میشود. وفاداری و حفظ تعهد یک خصیصه انسانی است که در کلیه روابط انسانی (مثل روابط دوستانه یا روابط کاری و غیره) و مهمتر از همه روابط زناشویی باید به آن توجه شود . پرورش یک چنین خصلت انسانی بستگی به شخصیت و تربیت فرد دارد و چیزی نیست که بتوان آنرا به کسی در چند جمله آموزش داد. بلکه باید در سیر پرورش شخصیت هر انسانی به تکامل برسد. ولی در چند سطر میتوان گفت: وقتی فردی خود را در چهارچوب ازدواج و خانواده قرار میدهد باید پایبند یک سری تعهدات اخلاقی گردد و خود را ملزم به رعایت تعهدات خاصی نماید و در این راه باید بسیاری از رفتارها و حتی چشم ، گوش و قلب خود را مهار زند تا مبادا دچار لغزش شود و باید در این راه خود را تربیت کند و در اصل وقتی به آن نوع از تربیت رسید باید اقدام به ازدواج نماید . ارسال یادداشت (0یادداشت)
احتیاج کودک به محبت از نظر علمی قابل انکار نیست و طفل از مورد محبت قرار گرفتن احساس خوشحالی و صمیمیت می کند و نیازهای روحی اش برآورده می شود. کودک و به طور کلی انسانها میل دارد از دیگران محبت ببیند و حتی در مواردی ممکن است برای جلب محبت دیگران به خود صدمه وارد آورند. هم چنین او نیاز دارد احساس کند که مورد توجه و علاقه والدین و مورد تأیید و حمایت آنهاست. کودک تشنه محبت و توجه پدر و مادرش است و به دنبال و جستجوی مرکز محبت است و از این راه می کوشد خود را تسکین بخشد. محروم کردن کودک از محبت والدین در دوره نوزادی تأثیر نامناسبی در رشد شخصیت بر جای می گذارد. کودک در سالهای اولیه زندگی رفتار والدین را بررسی می کند و از طریق کوشش و خطا فرا می گیرد که کدام رفتارش موجب جلب توجه والدین می شود. محبت نیاز اساسی و طبیعی کودک و هر انسان دیگر است و اساس رشد و سعادت او بدان بستگی دارد. ارسال یادداشت (0یادداشت)
صفحه اصلی
